دوره 7، شماره 18 - ( 3-1397 )                   جلد 7 شماره 18 صفحات 1-14 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:  
افزایش فراوانی طوفان‌های گردوغبار نمادی از گسترش اکوسیستم بیابانی در هر منطقه است. بدین سبب تحقیق حاضر با هدف مطالعۀ روند فراوانی روزهای گردوغباری در ارتباط با نوسانات اقلیمی در نیمۀ شرقی ایران انجام شد. بدین منظور داده‌های تعداد روزهای گردوغباری، دما، بارش و باد 31 ایستگاه هواشناسی گردآوری شده و نوع روند و آهنگ تغییرات توسط آماره‌های ناپارامتری من کندال و سنس استیمیتور محاسبه شد. برای بررسی تأثیرپذیری طوفان‌های گردوغبار از نوسانات اقلیمی، از همبستگی اسپیرمن استفاده شد. نتایج نشان داد فراوانی طوفان‌های گردوغبار در ایستگاه‌های جنوب شرقی همچون زابل، زهک، کنارک و زاهدان به‌ترتیب با میانگین 165، 149، 142 و 78 روز به‌طور چشمگیری بیشتر از مناطق میانی و شمالی است. نتایج آزمون من کندال روند افزایشی معنی‌دار در ایستگاه‌های زاهدان، ایرانشهر، طبس، گرمسار، چابهار، کاشمر و سرخس نشان داد در مقابل 7 ایستگاه واقع در شمال منطقه، روند کاهشی معنی‌دار داشتند. نتایج همبستگی حاکی است فراوانی روزهای گردوغباری با بارش، دما و سرعت باد به‌ترتیب در 9، 10 و 17 ایستگاه معنی‌دار است، اما با لحاظ داده‌های همۀ ایستگاه‌ها، ضریب‌همبستگی پارامترهای فوق‌الذکر با 0/36- ، 0/43و 0/73 در سطح اطمینان 99% معنی‌دار است. نتایج این مطالعه می‌تواند در شناخت اثرات تغییرات اقلیمی در مناطق خشک شرق ایران و مهار بیابان‌زایی مفید باشد.
 
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: آب و هوا
دریافت: 1396/12/24 | پذیرش: 1397/1/30 | انتشار: 1397/3/29