دوره 7، شماره 18 - ( 3-1397 )                   جلد 7 شماره 18 صفحات 37-48 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:  
به‌منظور ارزیابی راهبردهای بیابان‌زدایی و ارائۀ راهبردهای بهینه با درنظرگرفتن مجموع معیارهای مؤثر از مدل‌های مختلف تصمیم‌گیری استفاده می‌شود که گاهاً نتایج اولویت‌بندی این مدل‌ها با هم همخوانی ندارد. این مسئله بستگی به ماهیت مدل، معیارهای در نظر گرفته شده و چگونگی وزن‌دهی معیارها توسط متخصصان به‌صورت گروهی دارد. لذا لازم است توابعی ارائه شود که بر مبنای منطق و اصول قوی و مبانی نظری مستدل از میان راهبردهای ارائه‌شده در هر منطقه توسط مدل‌های مختلف، ارجحیت راهبردها به‌صورت گروهی و نهایی ارائه شود. در این مقاله سعی شد این مهم توسط توابع رفاه اجتماعی به انجام رسد. در این میان از تابع B&C استفاده شد و راهبردهای بیابان‌زدایی منتج از 13 مدل تصمیم‌گیری در منطقۀ خضرآباد یزد مورد تحلیل قرار گرفت. به این منظور، پس از تشکیل ماتریس ترجیحات نسبی، تابع هدف شکل گرفت و مطابق مدل خطی B&C اولویت‌بندی نهایی حاصل شد. نتایج حاصل بیانگر این موضوع بود که راهبرد جلوگیری از تبدیل و تغییر نامناسب کاربری اراضی (18A توسعه و احیای پوشش گیاهی (23A تعدیل در برداشت از منابع آب زیرزمینی (31A کنترل چرای دام (20A) و تغییر در الگوی آبیاری و اجرای روش‌های کم‌آبخواه (33A) به‌عنوان راهبردهای ارجح می‌باشد.
 
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بیابان
دریافت: 1396/10/28 | پذیرش: 1397/2/31 | انتشار: 1397/3/29

Abstract [PDF 147 KB]  (52 دریافت)
ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Desert Ecosystem Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb