دوره 11، شماره 35 - ( 6-1401 )                   جلد 11 شماره 35 صفحات 44-29 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hayati J, Karimzadeh H, Matinkhah S H, Bashari H, Tarkesh Isfahani M. Investigating the Effect of Moisture, Salinity, and the Soil’s Clay Content on the Germination and Growth of Hedysarum criniferum Boiss under Natural Habitat and Greenhouse Conditions. DEEJ. 2022; 11 (35) :29-44
URL: http://deej.kashanu.ac.ir/article-1-812-fa.html
حیاتی جاوید، کریم زاده حمیدرضا، متین خواه سید حمید، بشری حسین، ترکش اصفهانی مصطفی. بررسی اثر میزان رطوبت، رس خاک و شوری بر جوانه‌زنی و رشد گونۀ اسپرسی همدانی Hedysarum criniferum Boiss تحت شرایط گلخانه و رویشگاه. نشریه مهندسی اکوسیستم بیابان. 1401; 11 (35) :44-29

URL: http://deej.kashanu.ac.ir/article-1-812-fa.html


چکیده:  
در اکوسیستم‌های مرتعی، بررسی و شناسایی عوامل تأثیرگذار بر جوانه‌زنی و رشد گونه‌های باارزش به‌منظور مدیریت، اصلاح و احیای مراتع ضروری است. ازاین‌رو در مطالعۀ حاضر تأثیر فاکتورهای دورۀ آبیاری، شوری آب و درصد رس بر جوانه‌زنی بذر و ارتفاع نشا‌های گونۀ اسپرسی همدانی Hedysarum criniferum به‌عنوان یکی از گونه‌های بومی و خوش‌خوراک مراتع ایران بررسی شد. ازاین‌رو آزمایشی بر پایۀ فاکتوریل و در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه فاکتور دورۀ آبیاری در سه سطح 7، 10 و 14 روزه، شوری آب در سه سطح کمتر از 1 (4/0)، 2 و 4 دسی‌زیمنس بر متر و تغییرات رس خاک در سه سطح 0، 10 و 20% و سه تکرار در گلخانۀ دانشگاه صنعتی اصفهان در سال 1398 انجام شد. منحنی عکس‌العمل این گونه نیز نسبت به شرایط بارش، شوری آب و میزان رس خاک در 8 رویشگاه این گونه در 5 استان کشور با استفاده از روش مدل خطی تعمیم‌یافته (GLM) بررسی شد. نتایج نشان داد که از بین سه تیمار فوق تنها تیمار دورۀ آبیاری بر طول نشا‌های جوانه‌زده و درصد جوانه‌زنی گونۀ اسپرسی همدانی تأثیر معنی‌داری داشتند (5% = α)، به‌طوری که بیشترین درصد جوانه‌زنی و ارتفاع نشا‌های جوانه‌زده در دورۀ آبیاری 7 روزه مشاهده شد. در طول این دورۀ آبیاری به‌طور متوسط ارتفاع نشا‌ها 93/4 سانتی‌متر و جوانه‌زنی بذر 77/77% برآورد شد. عکس‌العمل گونۀ‌ نسبت به این عوامل در شرایط رویشگاه نشان داد که ارتفاع و تراکم گونه‌ها نسبت به افزایش میزان بارندگی و EC به‌ترتیب افزایشی و کاهشی بود، درحالی‌که عکس‌العمل این گونه نسبت به افزایش رس خاک روند کاهشی و بعد از آن افزایشی بود. این مطالعه نشان داد که در شرایطی که بارندگی کافی نیست، آبیاری بر رشد بذور و زنده‌مانی گونۀ اسپرسی همدانی تأثیر بسزایی دارد و بذرپاشی یا کپه‌کاری این گونه زمانی قابل توصیه است که پس از آن احتمال بارندگی بالا باشد.
شماره‌ی مقاله: 3
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مرتعداری
دریافت: 1400/9/22 | پذیرش: 1401/4/8 | انتشار: 1401/6/13

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Desert Ecosystem Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb