XML English Abstract Print


چکیده:  
گیاه لاتی (Taverniera spartea) از گونه­های مهم مراتع خلیج و عمانی ایران به­شمار می­رود.  در این پژوهش با استفاده از مدل افزایش تعمیم‌‌یافته، الگوی پاسخ گونه لاتی به شیب عوامل خاکی و توپوگرافیکی در رویشگاه‌های آن در استان هرمزگان مشخص گردید. نتایج نشان داد که بافت خاک در هر سه رویشگاه مورد مطالعه سندی لوم بود. میزان هدایت الکتریکی در سه رویشگاه تفاوت معنی‌داری نشان داد. اسیدیته خاک نیز در منطقه بشاگرد بیشتر از دو منطقه دیگر بود. بیشترین  مقدار آهک خاک در منطقه سیاهو و کمترین آن منطقه احمدی بود. بکارگیری مدل جمعی تعمیم‌‌یافته، برای هر یک از متغیرهای محیطی، نشان داد که متغیرهای درصد آهک خاک، درصد رس، اسیدیته، درصد کربن آلی خاک، ازت خاک و درصد خاک لخت بر عملکرد گونه، معنی‌‌دار می‌‌باشند. افزایش درصد رس خاک از مدل کاهشی، افزایش اسیدیته خاک، از حالت دو مد، افزایش مقدار آهک خاک و همچنین مقدار درصد خاک بدون پوشش، از مدل زنگوله‌ای، افزایش درصد کربن آلی و ازت خاک هر دو از مدل افزایشی پیروی کرد. لذا با توجه به خواهش­های بوم شناختی اشاره شده برای این گونه، می­توان نسبت به احیای مراتع تخریب شده با استفاده از گونه لاتی اقدام کرد.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مرتعداری
دریافت: 1400/3/6 | پذیرش: 1400/6/16

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Desert Ecosystem Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb