XML English Abstract Print


چکیده:  
کاهش تنوع گونه­ای در اثر تغییر اقلیم و تغییر کاربری اراضی به طور قابل ملاحظه­ای بر کارکردها و عملکرد اکوسیستم­های طبیعی اثر گذاشته است که این امر منجر به مطالعات گسترده­ای در این زمینه شده است. در این تحقیق رابطه بین غنای گونه­ای و درصد پوشش گیاهی در مراتع طالقان میانی بررسی شد. برای رسیدن به این هدف، 35 سایت در منطقه مورد مطالعه انتخاب و در هر سایت 21 پلات یک مترمربعی مستقر شد و پارامترهای درصد تاج پوشش هر گونه و غنای گونه­های گیاهی اندازه­گیری شد. برای بررسی روابط بین غنای گونه­ای و پوشش گیاهی از مدل ترکیبی استفاده شد. غنای گونه­ای به عنوان متغیر وابسته و درصد تاج پوشش گیاهی به عنوان متغیر مستقل وارد مدل شد. نتایج نشان داد که رابطه بین غنای گونه­ای و درصد تاج پوشش گیاهی به صورت گوسی شکل می­باشد و با افزایش درصد پوشش گیاهی، غنای گونه­ای نیز افزایش می­یابد و در مقدار تاج­پوشش 60 درصد، میزان غنای گونه­ای حداکثر می­باشد. همچنین حداکثر غنای گونه­ای در سطح آشفتگی و استرس متوسط و کمترین غنای گونه­ای در سطح آشفتگی و استرس کم مشاهده شد، علاوه بر این در فرم­های رویشی مختلف نیز، روابط مشابهی بدست آمد.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مرتعداری
دریافت: 1399/11/20 | پذیرش: 1400/5/19

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Desert Ecosystem Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb