XML English Abstract Print


چکیده:  

امروزه با رشد سریع فعالیت های صنعتی گاز های گلخانه ای نیز به سرعت افزایش یافته است. یکی از پیامد های این پدیده گرمایش جهانی و در نهایت پدیده ی تغییر اقلیم است که خود نیز موجب تغییر آب های سطحی و زیر زمینی شده است. پیش بینی بارش و دما در مدیریت منابع آب تاثیر قابل توجهی دارد در این پژوهش، عملکرد مدل SDSM برای ریز مقیاس نمایی مقادیر بارش و حداکثر دما در سه شهر استان آذربایجان شرقی، در ایستگاه های تبریز، میانه و سراب بررسی شده وخروجی های مدل CANESM2، تحت سناریوهای 6/2 RCP و5/4 RCPو برای سه دوره 2020-2050 ، 2051-2080 و 2080-2100 استفاده شده .براساس نتایج به دست آمده مقدار بارش در ایستگاه های تبریز و میانه در هرسه دوره ی زمانی و تحت هر دو سناریو افزایش یافته ولی براساس نتایج در ایستگاه سراب مقدار بارش کاهش می یابد. همچنین مقدار حداکثر دما نیز در هر سه دوره وتحت هر دو سناریو بررسی شده و نتایج حاصل نشان داده است که در ایستگاه تبریز و سراب دما افزایش یافته و در همین حال در ایستگاه میانه میزان آن کاهش یافته است.

     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مدلسازی
دریافت: 1398/11/8 | پذیرش: 1400/5/23

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Desert Ecosystem Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb