دوره 10، شماره 30 - ( 3-1400 )                   جلد 10 شماره 30 صفحات 81-92 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:  
تغییرات کاربری و همچنین توسعۀ شبکۀ راه‌ها و مناطق مسکونی موجب افزایش تولید رواناب و خطر سیلاب شده است. برای بررسی تأثیر تغییر کاربری اراضی بر رفتار هیدرولوژیک حوضۀ آبخیز خرم‌آباد، نقشۀ کاربری اراضی با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای لندست، نقشۀ شمارۀ منحنی و ضریب رواناب سال‌های 2000،1985 و 2016 تهیه و مورد بررسی قرار گرفت. برای مدل‌سازی بارش- رواناب از مدل هیدرولوژیکی HMS HEC استفاده شد. نتایج نشان داد که تغییر کاربری صورت‌گرفته در منطقه به‌ویژه کاهش اراضی جنگلی و افزایش مناطق مسکونی و شهری باعث افزایش دبی پیک، حجم رواناب، کاهش زمان تمرکز، زمان تأخیر و زمان تا اوج هیدروگراف و ضریب رواناب حوضه شده بهگونه‌ای که در دبی اوج حوضه در دورۀ 1985ـ۲۰۰۰، 195/54 تا 150%، در دورۀ 2000ـ۲۰۱۶،7/86 تا 714/210% و در دورۀ 1985ـ2016، 594/18 تا 285/24% تغییر حاصل شده است و زمان تمرکز و زمان رسیدن دبی به اوج به‌ترتیب تا 99/6- و 02/5- در دورۀ 1985ـ۲۰۱۶ تغییر کرده است. همچنین نتایج اجرای مدل برای بارش‌های با دورۀ بازگشت مشخص نشان داد با زیاد شدن دورۀ بازگشت، درصد تغییرات دبی کم می‌شود؛ مثلاً در دورۀ 1985ـ۲۰۱۶ میزان افزایش دبی در دورۀ بازگشت 2 و 100ساله به‌ترتیب 55/22 و 87/16% است.
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: علوم و مهندسی آبخیزداری
دریافت: 1398/8/25 | پذیرش: 1399/2/7 | انتشار: 1399/4/10

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Desert Ecosystem Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb