دوره 2، شماره 2 - ( 3-1392 )                   جلد 2 شماره 2 صفحات 57-64 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:  

برداشت بی‌رویۀ منابع آب زیرزمینی در استان چهار محال و بختیاری منجر به ممنوعه اعلام شدن برخی از دشت‌های این استان شده است که آبخوان سفیددشت از جملۀ آن‌هاست. تغذیۀ مصنوعی می‌تواند به عنوان راهکاری مؤثر برای افزایش سطح آب زیرزمینی و حل بحران آب زیرزمینی در این استان باشد. مهم‌ترین گام برای انجام موفق تغذیۀ مصنوعی، مکان‌یابی مناطق مناسب برای تغذیۀ مصنوعی است. در این پژوهش، به منظور مکان‌یابی مناطق مستعد تغذیۀ مصنوعی در آبخوان سفیددشت، فاکتورهای شیب، نفوذپذیری سطحی، ضخامت آبرفت، کیفیت آبرفت و کاربری اراضی مورد بررسی قرار گرفتند و نقشه‌های مربوط به هر یک از این فاکتورها در محیط سیستم اطلاعات جغرافیایی تهیه شدند. به منظور تلفیق فاکتورهای مؤثر در تغذیۀ مصنوعی از دو مدل منطق بولین و منطق فازی استفاده شد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که بر اساس منطق بولین، 43/1% درصد و بر اساس منطق فازی، 97/9% درصد از اراضی سفیددشت مناسب تغذیۀ مصنوعی هستند که با اعمال لایۀ کاربری اراضی، این مقادیر برای مدل‌های منطق بولین و منطق فازی به ترتیب به 92/0% و 12/4% کاهش یافت؛ بنابراین کاربری اراضی در این دشت، عاملی محدودکننده برای تغذیۀ مصنوعی است.

نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: هیدرولوژی
دریافت: 1391/11/15 | پذیرش: 1392/2/10 | انتشار: 1392/3/30

Abstract [PDF 402 KB]  (47 دریافت)
ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Desert Ecosystem Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb