دانشگاه کاشان مهندسی اکوسیستم بیابان 2538-6336 15 51 2026 08 23 Evaluating the Effectiveness of Integrated Demand Management Scenarios in Controlling Aquifer Depletion: A Case Study of the Qorveh–Dehgolan Basin ارزیابی اثربخشی سناریوهای تلفیقی مدیریت تقاضا در مهار افت آبخوان‌ها: مطالعه موردی حوضه قروه-دهگلان 115548 ‎10.22052/deej.2026.258197.1133 FA عادل سلطانی دانشگاه پیام نور میلاد سلطانی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری Journal Article 2026 01 26 In arid and semi-arid regions, the decline in surface water resources due to population growth, agricultural development, and climate change has placed severe pressure on aquifers. Iran, especially in the agricultural sector, is facing a serious decline in groundwater. The Qorveh-Dehgolan basin in Kurdistan Province is a prominent example of this crisis; Thus, the annual shortage of 25 to 26 million cubic meters of agricultural water and summer drought have caused a cumulative decrease of 90.2 million cubic meters in the volume of the three main aquifers during the years 2007 to 2021. Climate projections under SSP scenarios also show a 6 to 17 percent decrease in dam inflow runoff and an increase in water shortage to 57 million cubic meters per year by 2045. This study examined the effect of different demand management scenarios using the WEAP model and the IHACRES model. The results showed that although each of the management scenarios alone has positive effects, However, the combined scenario is the most effective and, by reducing the annual decline slope of aquifers and an average improvement of 8.87%, allows some aquifers to return to their initial conditions and reduces pressure on surface resources. This approach is a practical model for sustainable water management in Iran's dry basins. در مناطق خشک و نیمه‌خشک، کاهش منابع آب سطحی ناشی از رشد جمعیت، توسعه کشاورزی و تغییرات اقلیمی فشار شدیدی بر آبخوان‌ها وارد کرده است. ایران، به‌ویژه در بخش کشاورزی، با افت جدی آب‌های زیرزمینی روبه‌روست. حوضه قروه–دهگلان در استان کردستان نمونه‌ای شاخص از این بحران است؛ به‌طوری‌که کمبود سالانه ۲۵ تا ۲۶ میلیون مترمکعب آب کشاورزی و خشکی تابستانه موجب کاهش تجمعی ۹۰.۲ میلیون مترمکعبی حجم سه آبخوان اصلی طی سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۲۱ شده است. پیش‌بینی‌های اقلیمی تحت سناریوهای SSP نیز کاهش ۶ تا ۱۷ درصدی رواناب ورودی سدها و افزایش کمبود آب تا ۵۷ میلیون مترمکعب در سال تا افق ۲۰۴۵ را نشان می‌دهد. این پژوهش با استفاده از مدل WEAP و مدل IHACRES، اثر سناریوهای مختلف مدیریت تقاضا را بررسی کرد. نتایج نشان داد که اگرچه هر یک از سناریوهای مدیریتی به‌تنهایی اثرات مثبتی دارند، اما سناریوی تلفیقی بیشترین اثربخشی را داشته و با کاهش شیب افت سالانه آبخوان‌ها و بهبود متوسط ۸.۸۷ درصدی، امکان بازگشت برخی آبخوان‌ها به شرایط اولیه و کاهش فشار بر منابع سطحی را فراهم می‌کند. این رویکرد الگویی کاربردی برای مدیریت پایدار آب در حوضه‌های خشک ایران است.

دانشگاه کاشان مهندسی اکوسیستم بیابان 2538-6336 15 51 2026 08 23 Climate Change Impacts on the Production and Sustainability of Offshore Wind Energy in the Persian Gulf تحلیل تأثیر تغییرات اقلیمی بر تولید و پایداری انرژی بادهای فراساحلی در خلیج فارس 115549 ‎10.22052/deej.2026.258590.1141 FA احمد نوحه گر گروه مهندسی سوانح ، آموزش و سیستم های محیط زیست، دانشکده محیط زیست، دانشگاه تهران محمود بهروزی پژوهشکده علوم دریایی- دانشگاه تهران محمد مدنی فر گروه مدیریت پروژه و ساخت، دانشکده معماری، دانشگاه تهران محمود نمازی گروه مهندسی عمران Journal Article 2026 04 26 The present study aims to evaluate the impact of climate change on offshore wind energy potential along the Bushehr coast. In this research, wind density and wind power were calculated using the Weibull distribution, while energy potential and economic indicators were assessed using the InVEST software. Wind speed data were simulated using the CESM2 climate model under SSP2-4.5, SSP3-7.0, and SSP5-8.5 scenarios for the period 2025–2050. To address uncertainty, a Monte Carlo simulation approach was employed, and a tornado sensitivity analysis was conducted to identify the key parameters influencing LCOE. The results indicate that the CESM2 model has good capability in reproducing historical wind speed data. The mean observed wind speed was 5.78 m/s, increasing to 6.1–6.7 m/s under future scenarios. Each 5 MW turbine is capable of generating 17.5 GWh of energy annually, while a 20-turbine wind farm can produce up to 475 GWh per year. The LCOE decreases from 0.015 to 0.010 USD/kWh. Monte Carlo results show noticeable variability in LCOE due to input uncertainty, while the tornado analysis reveals that wind speed is the most influential factor affecting LCOE. Overall, the results highlight the significant potential of the Bushehr coastline for sustainable offshore wind energy development. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی تأثیر تغییرات اقلیمی بر پتانسیل انرژی بادهای فراساحلی در سواحل بوشهر انجام شد. در این مطالعه، چگالی و توان باد با استفاده از تابع توزیع وایبول محاسبه و امکان استحصال انرژی و شاخص‌های اقتصادی آن با نرم‌افزارInVEST ارزیابی شد. داده‌های سرعت باد با استفاده از مدل اقلیمی CESM2 تحت سناریوهای SSP2-4.5، SSP3-7.0 و SSP5-8.5 برای دوره 2025 تا 2050 شبیه‌سازی گردید. برای تحلیل عدم‌قطعیت، از شبیه‌سازی مونت‌کارلو استفاده شد و تحلیل حساسیت تورنادو جهت شناسایی پارامترهای اثرگذار بر هزینه تمام‌شده انرژیبه‌کار رفت. نتایج نشان داد مدلCESM2 توانایی مناسبی در بازسازی داده‌های تاریخی سرعت باد دارد. میانگین سرعت باد در دوره مشاهداتی 78/5 متربرثانیه بود و در دورة آینده تحت سناریوهای مختلف به 1/6 تا 7/6 متربرثانیه افزایش می‌یابد. هر توربین 5 مگاواتی قادر به تولید 5/17 گیگاوات‌ساعت انرژی است و مزرعه بادی 20 توربینی می‌تواند تا 475 گیگاوات‌ساعت انرژی سالانه تولید کند. مقدار LCOE از 015/0 به 010/0 دلار به‌ازای هر کیلووات‌ساعت کاهش می‌یابد. نتایج مونت‌کارلو نشان‌دهنده پراکندگی LCOE تحت عدم‌قطعیت ورودی‌ها بود و تحلیل تورنادو نشان داد سرعت باد مهم‌ترین عامل اثرگذار بر LCOE است. در مجموع، نتایج بیانگر ظرفیت مناسب سواحل بوشهر برای توسعه پایدار انرژی باد فراساحلی است.