دوره 11، شماره 34 - ( 3-1401 )                   جلد 11 شماره 34 صفحات 70-59 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hajebi A, Soltanipoor M A. Investigating Preference Index-based Palatability of Rangeland Plants in Sirik Region, Hormozgan Province. DEEJ. 2022; 11 (34) :59-70
URL: http://deej.kashanu.ac.ir/article-1-793-fa.html
حاجبی عبدالحمید، سلطانی پور محمدامین. بررسی میزان خوشخوراکی گیاهان مرتعی بر اساس شاخص رجحان در منطقۀ سیریک استان هرمزگان. نشریه مهندسی اکوسیستم بیابان. 1401; 11 (34) :70-59

URL: http://deej.kashanu.ac.ir/article-1-793-fa.html


چکیده:  
یکی از فاکتورهای مهم در تعیین ظرفیت چرایی مراتع، تعیین ارزش رجحانی گیاهان مرتعی با توجه به نوع دام استفاده‌کننده از مرتع و تغییرات آن در طول فصل چرا می‌باشد. در این تحقیق، میزان خوشخوراکی گونه‌های مرتعی در مرتع سیریک در استان هرمزگان در ماه‌های فصل چرا (دی تا اردیبهشت) و سال‌های مختلف (138۶ـ138۹) بررسی شد. برای تعیین میزان خوشخوراکی از روش درصد بهره‌برداری گونه‌های گیاهی و تعیین شاخص رجحان استفاده شد. نتایج در قالب طرح آماری اسپیلیت پلات در زمان و طرح پایۀ بلوک کامل تصادفی در نرم‌افزار SAS تجزیه و تحلیل گردید و میانگین آماری صفت مورد بررسی با آزمونLSD  مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج نشان داد که سال‌های مورد بررسی فاقد اختلاف معنی‌دار هستند ولی بین ماه‌ها و گونه‌ها تفاوت معنی‌داری وجود دارد. گونۀ Cenchrus pennisetoformis با 516/1، بیشترین شاخص رجحان را نشان داد و بعد از آن گونۀ Cyperus conglumeratus  با 338/1 بود که از نظر آماری تفاوت معنی‌داری با هم نداشتند. گونۀ Cenchrus pennisetoformis جزء گونه‌های نسبتاً خوشخوراک (رجحان نسبی)، گونه‌های Cyperus conglumeratus ، Sphaerocoma aucheri،  Molhtkiopsis ciliata، Panicum turgidum جزء گونه‌های با خوشخوراکی متوسط (رجحان متوسط) و گونۀ Heliotropium bacciferum جزء گونه‌های تقریباً غیرخوش‌خوراک (اجتناب نسبی) طبقه‌بندی می‌شوند.
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مرتعداری
دریافت: 1400/5/19 | پذیرش: 1401/2/15 | انتشار: 1401/4/31

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Desert Ecosystem Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb