XML English Abstract Print


چکیده:  
بحران بیابان‌زایی در استان خراسان شمالی به علت تغییرات شدید کاربری اراضی، نابودی پوشش گیاهی و جنگل تراشی، دامنه بردباری و تحمل‌پذیری اکوسیستم های این منطقه را با خطر جدی مواجه کرده است. هدف مطالعه حاضر، تهیه نقشه و ارزیابی خطر بیابانزایی با دو مدل ایرانی MICD و IMDPA و شناسایی معیارهای اصلی بیابان‌زایی در استان می‌باشد. بدین منظور ابتدا نقشه واحدهای کاری منطقه تهیه گردید. سپس در هر واحد کاری معیارها و شاخص‌های هر دو روش امتیازدهی گردید. در نهایت نقشه خطر بیابان‌زایی بدست آمد؛ بر اساس نتایج حاصل از دو مدل بیش از 80 درصد منطقه در کلاس خطر متوسط تا شدید بیابان‌زایی قرار دارد، که معیارهای اقلیم و کشاورزی به ترتیب مؤثرترین عوامل در تشدید شرایط بیابان‌زایی می‌باشند. لذا، پیشنهاد می‌گردد جهت کاهش خطر بیابان‌زایی منطقه راهبردهای مناسب برای دو عامل اقلیم و کشاورزی در اولویت قرار داده شوند. در این زمینه تدوین برنامه مدیریت استراتژیک ریسک بیابان‌زایی استان می‌تواند راهگشای مدیران منطقه‌ای باشد.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ارزیابی بیابان
دریافت: ۱۳۹۸/۲/۱۸ | پذیرش: ۱۳۹۸/۶/۲۳

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Desert Ecosystem Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb