دوره 9، شماره 26 - ( 2-1399 )                   جلد 9 شماره 26 صفحات 29-42 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:  
بحران بیابان‌زایی در استان خراسان شمالی به‌علت تغییرات شدید کاربری اراضی، نابودی پوشش گیاهی و جنگل‌تراشی، دامنۀ بردباری و تحمل‌پذیری اکوسیستم‌های این منطقه را با خطر جدی مواجه کرده است. هدف مطالعۀ حاضر، تهیۀ نقشه و ارزیابی خطر بیابان‌زایی با دو مدل ایرانی MICD و IMDPA و شناسایی معیارهای اصلی بیابان‌زایی در استان است. بدین منظور ابتدا نقشۀ واحدهای کاری منطقه تهیه شد. سپس در هر واحد کاری معیارها و شاخص‌های هر دو روش امتیازدهی شد. در نهایت نقشۀ خطر بیابان‌زایی به دست آمد؛ بر اساس نتایج حاصل از دو مدل بیش از 80% منطقه در کلاس خطر متوسط تا شدید بیابان‌زایی قرار دارد، که معیارهای اقلیم و کشاورزی به‌ترتیب مؤثرترین عوامل در تشدید شرایط بیابان‌زایی هستند. ازاین‌رو پیشنهاد می‌شود برای کاهش خطر بیابان‌زایی منطقه، راهبردهای مناسب برای دو عامل اقلیم و کشاورزی در اولویت قرار داده شوند. در این زمینه، تدوین برنامۀ مدیریت استراتژیک ریسک بیابان‌زایی استان می‌تواند راهگشای مدیران منطقه‌ای باشد.
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ارزیابی بیابان
دریافت: 1398/2/18 | پذیرش: 1398/6/23 | انتشار: 1399/3/30

Extended Abstract [PDF 333 KB]  (17 دریافت)
ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Desert Ecosystem Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb