XML English Abstract Print


چکیده:  
ایران و به­ویژه شرق ایران در معرض چالش­های زیست محیطی شدید مانند توفان گرد و غبار قرار دارد. تغییرات کاربری اراضی و خاک­های حساس به فرسایش از مهم­ترین عوامل  موثر بر ایجاد مناطق برداشت گرد و غبار می­باشند. هدف از تحقیق حاضر شناسایی و تعیین خصوصیات مناطق برداشت گرد و غبار در شرق ایران می­باشد. برای شناسایی نقاط برداشت گرد و غبار از تصاویر ماهواره­ای MODIS برای بازه زمانی 2004 تا 2017 و با استفاده از شاخص­های آشکارسازی گرد و غبار که شامل BTD3132، BTD2931، NDDI و D می­باشد، استفاده گردید. 147 نقطه برداشت گرد و غبار در منطقه مورد مطالعه شناسایی گردید. در این پژوهش خصوصیات کاربری اراضی، خاک شناسی، شیب، پوشش گیاهی (NDVI) و زمین­شناسی نقاط برداشت گرد و غبار مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاکی از آن است که کاربری­های اراضی بایر و مراتع با تعداد 54 و 45  نقطه  بیش­ترین نقاط برداشت گرد و غبار را دارا می­باشند که به ترتیب حدود 37 و 31 درصد کل نقاط برداشت منطقه مورد مطالعه را به خود اختصاص داده­اند. همچنین نتایج نشان داد در بین خاک­های مختلف بیشترین نقطه برداشت گرد و غبار در مناطق با بافت خاک رسی-لومی با 61 نقطه برداشت (حدود 5/41 درصد کل نقاط برداشت) مشاهده گردید. همچنین بیشتر نقاط برداشت گرد و غبار در مناطق با شیب کم و بدون پوشش گیاهی  قابل مشاهده می­باشد.  از منظر زمین­شناسی بیش­ترین و کم­ترین نقاط برداشت گرد و غبار در منطقه به ترتیب در واحدهای زمین شناسی سازندهای رسوبی شیمیایی و سنگ­های نفوذی بازیک  قرار دارد.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بیابان
دریافت: ۱۳۹۸/۱/۲۱ | پذیرش: ۱۳۹۸/۴/۱۰

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Desert Ecosystem Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb