دوره 8، شماره 24 - ( 6-1398 )                   جلد 8 شماره 24 صفحات 19-36 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:  
هدف این مطالعه، تجزیه و تحلیل ماهیت و ساختار وردش‌های جوی بارش‌های بهارۀ ایران است. برای این منظور، داده‌های بارش روزانۀ 573 ایستگاه استفاده شده است. سپس روزهای بارش فراگیر، داده‌های فشار متناظر، با استفاده از امکانات برنامه‌نویسی در محیط نرم‌افزار گردس استخراج و به کمک تحلیل خوشه‌ای روزهای نماینده و الگوهای بارشی بهارۀ ایران در محیط نرم‌افزار متلب شناسایی‌شده‌اند. به‌منظور تعیین روز بارشی، سه معیارِ بارش روزانۀ یک میلی‌متر و بیشتر، حداقل تداوم دو روزه و حداقل 50درصد در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد بیشترین مقدار بارش‌های بهارۀ فراگیر ایران ناشی از شیو شدید پرفشار شمال دریای خزر-کم‌فشار شرق ترکیه، کم‌فشار عربستان است و غالب‌ترین الگوی بارشی بهارۀ فراگیر الگوی پرفشار سیبری- کم‌فشار عربستان، کم‌فشار سودان است. نقش دریای عرب، خلیج‌ فارس، دریای سرخ در تراز 850 و 700 هکتوپاسکالی به شکل بارزی در شار رطوبت بارش‌های بهاره قابل مشاهده است. دریای خزر علاوه بر تأمین رطوبت نواحی ساحلی در تراز دریا از منابع رطوبتی اصلی بارش‌های بهارۀ شمال غربی و شمال شرقی در تراز 700 هکتوپاسکالی به شمار می‌رود. دریای عرب بیشترین نقش را در شار رطوبت به‌سمت نواحی جنوبی و غربی ایران ایفا می‌کند. بیشترین میزان ناپایداری جو در ترازهای بالای جو به‌دلیل استقرار موج بادهای غربی بوده که با سامانه‌های فشار متفاوتی همراه بوده است. در این راستا حداکثر میزان واگرایی جو زمانی رخ داده است که پرفشار سیبری فعال بوده و زبانه‌هایی از آن روی ایران قرار گرفته است.
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: آب و هوا
دریافت: ۱۳۹۷/۱۰/۳ | پذیرش: ۱۳۹۸/۳/۲۶ | انتشار: ۱۳۹۸/۶/۲۳

Abstract [PDF 127 KB]  (7 دریافت)
ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Desert Ecosystem Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb