دوره 6، شماره 17 - ( 12-1396 )                   جلد 6 شماره 17 صفحات 15-26 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:  

بررسی و مدل‌سازی تغییرات کاربری اراضی اطلاعات مفیدی به طراحان، برنامه­ریزان و مدیران جهت برنامه­ریزی مدیریت تغییرات کاربری اراضی، ارائه می‌دهد. هدف از این مطالعه، پیش­بینی تغییرات کاربری اراضی حوزه آبخیز سمل در استان بوشهر با استفاده از سری تصاویر ماهواره­های لندست (13۷۱-L5-TM، 13۸۱ L7-ETM+-و 1392-L8-OLI) می­باشد. بدین منظور ابتدا پیش پردازش و پردازشهای لازم همانند تصحیح هندسی و اتمسفریک و همچنین ساخت شاخص گیاهی انجام شد. در منطقه سه کاربری عمده شامل مرتع، اراضی بایر و اراضی کشاورزی شناسایی شد. در این مطالعه برای طبقه­بندی از روش حداکثر احتمال و برای تعیین تغییرات از روش مقایسه پس از طبقه­بندی استفاده شد. همچنین برای پیش­بینی کاربری اراضی سال 140۲ از روش زنجیره مارکوف استفاده شد. نتایج نشان داد که تصاویر TM، ETM+ و OLI به ترتیب با صحت کلی و ضریب کاپای 45/84، 99 و 98 درصد و 82/0، 98/0 و 97/0 طبقه­بندی گردید. نتایج مربوط به ارزیابی دوره­های واسنجی با استفاده از روش مقایسه پس از طبقه­بندی نشان داد که دوره واسنجی 1392-13۸۱ بالاترین صحت را جهت پیش­بینی تغییرات کاربری اراضی سال 140۲ داشت. نتایج تغییرات کاربری اراضی حاکی از آن بود که طی دوره 1392-13۸۱، میزان کاهش مرتع و اراضی کشاورزی به­ترتیب ۱۹/۲، ۱۸/۴ درصد بوده است. همچنین طی دوره مذکور اراضی فاقد پوشش گیاهی(اراضی بایر) ۱۳/۵۶ درصد افزایش یافت.در مجموع نتایج نشان داد اراضی مرتعی نسبت به سایر کاربری­های موجود در منطقه دارای بیشترین پایداری و اراضی بایر دارای کمترین پایداری می­باشد.
 

نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: علوم و مهندسی آبخیزداری
دریافت: ۱۳۹۶/۴/۱۴ | پذیرش: ۱۳۹۶/۹/۳۰ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۲/۲۱

Abstract [PDF 524 KB]  (19 دریافت)
ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم های بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Desert Ecosystems Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb