دوره 6، شماره 16 - ( 9-1396 )                   جلد 6 شماره 16 صفحات 105-118 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:  
تغییر اقلیم، خشکسالی و تغییر کاربری اراضی، پیامدهای منفی ازجمله گسترش بیابان‌ها را به‌دنبال دارد. بیابان‌زایی به مفهوم تخریب سرزمین، سومین چالش مهم جهانی قرن 21 محسوب می‌شود. در این تحقیق، تلاش شده که تأثیر پدیدۀ تغییر اقلیم بر تغییرات برخی از متغیرهای اقلیمی (دما و بارش) ایستگاه‌های سینوپتیک فیروزکوه و گرمسار در دو دورۀ آیندۀ نزدیک (20۱۱ـ20۳۰) و آیندۀ میانه (20۴۶ـ20۶۵) با کاربرد مدلLARS-WG و سناریوهای A2، B2 و A1B و نیز شدت خطر و ریسک بیابان‌زایی با کاربرد مدل ESAs در حوضۀ حبله‌رود، باتوجه‌به حساسیت اکولوژیکی و موقعیت خاص سیاسی این منطقه بررسی شود. نتایج نشان داد بارش ماهانۀ حوضه، به‌طور متوسط در آیندۀ نزدیک، بین 23/0 تا 80/4 میلی‌متر افزایش و در آیندۀ میانه 08/0 تا 15/0 میلی‌متر کاهش خواهد یافت و حداقل و حداکثر دما برای هر دو دورۀ آینده افزایش خواهد یافت. بیشترین تغییرات کلاس‌های بیابان‌زایی در دورۀ آیندۀ نزدیک، مربوط به سناریوی B1 و در آیندۀ میانه، مربوط به سناریوی A1B بوده که طی آن، شاهد گذار و تغییر کلاس‌های خطر F2، F3 و C1 به کلاس‌های بحرانی‌تر C3 و C4 خواهیم بود. همچنین در هر دو دورۀ‌ آینده، درصد مساحت کلاس‌های ریسک IV و V (بحرانی) افزایش خواهد یافت؛ به‌طوری‌که این مقدار افزایش برای آیندۀ میانه، از 49/15 درصد برای سناریوی B1 و کلاس IV تا 77/50 درصد در سناریوی A2 کلاس V خواهد بود.
 
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: ارزیابی بیابان
دریافت: ۱۳۹۶/۴/۱۴ | پذیرش: ۱۳۹۶/۶/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۶/۹/۲۰

Abstract [PDF 477 KB]  (9 دریافت)
ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Desert Ecosystem Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb