دوره 1، شماره 1 - ( 11-1391 )                   جلد 1 شماره 1 صفحات 21-30 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:  

مدیریت و کنترل گونه‌های سمی و آللوپات از اولویت‌های برنامه‌های احیای اکوسیستم‌های مرتع و بیابان است. در یک آزمایش گلخانه‌ای، بذر گونه مرتعی علف گندمی بیابانی در خاک حاوی نسبت‌های مختلفی (0، 5 و 20 درصد) از باقیماندۀ اندام هوایی، ریشه و خاک زیراشکوب گونۀ اسپند کشت شد. آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با 6 تیمار و 4 تکرار انجام شد. درصد و سرعت جوانه‌زنی و خصوصیات مورفولوژیکی نهال علف گندمی بیابانی اندازه‌گیری شد. مقدار اسیدیته (18/8) و نوع بافت خاک (شنی لومی) در زیراشکوب بوتۀ اسپند مشابه با نمونه‌های خاک فضای باز بود، در حالی ‌که میزان هدایت الکتریکی در زیراشکوب اسپند (627 میکروزیمنس) بیشتر از فضای مجاور (215 میکروزیمنس) بود. تیمار ترکیبی 20 درصد اندام هوایی (شامل بذر و میوه) و خاک مرتع موجب کاهش خصوصیات رشد و جوانه‌زنی شد. تیمارهای پودر ریشه و خاک زیراشکوب، هیچ‌گونه اثر  منفی بر خصوصیات رشد و جوانه‌زنی علف گندمی بیابانی نداشت. از آنجا ‌که بیشترین اثر سمیت اندام هوایی اسپند، ناشی از گل و بذر آن است، انجام یک دیسک سطحی بر خاک مرتع قبل از گل‌دهی گیاه اسپند سبب مخلوط شدن خاک با اندام‌های این گیاه می‌شود و ممکن است به استقرار گیاه علف گندمی بیابانی کمک ‌کند.

نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۱/۳/۴ | پذیرش: ۱۳۹۱/۸/۵ | انتشار: ۱۳۹۱/۱۱/۱۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم های بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Desert Ecosystems Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb