دوره 6، شماره 15 - ( 6-1396 )                   جلد 6 شماره 15 صفحات 59-72 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:  
امروزه تخریب منابع آب و خاک از فاکتورهای مهم بیابان‌زایی در مناطق خشک و نیمه‌خشک است که بر اثر عدم مدیریت و اقدامات ناشایست انسان صورت می‌گیرد. اقدامات اجرایی درخصوص کنترل بیابان‌زایی، باید متکی بر شناخت وضعیت فعلی خطر بیابانی شدن و شدت آن باشد. در پژوهش حاضر به‌منظور ارزیابی و پهنه‌بندی شدت خطر بیابان‌زایی دشت بسطاق در خراسان جنوبی، از دو معیار کلیدی آب و خاک در قالب مدل IMDPA بهره گرفته شد. بدین منظور، شاخص‌های این دو معیار امتیازدهی شد، معیارها از میانگین هندسی شاخص‌ها و نقشۀ بیابان‌زایی کل نیز از میانگین هندسی دو معیار در نرم‌افزار Arc GIS 10.2 به‌دست آمد. نتایج حاصل از این ارزیابی نشان داد که از نظر معیار آب، شاخص هدایت الکتریکی با متوسط هندسی 3/33 و از نظر معیار خاک، شاخص سنگریزۀ سطحی با میانگین هندسی 2/96 مهم‌ترین شاخص‌ها در افزایش بیابان‌زایی منطقه هستند. همچنین نتایج پهنه ‏بندی بیابان‏زایی کل نیز نشان داد که 29/96 درصد از منطقه ( 74/22111 هکتار) در کلاس متوسط خطر بیابان‏زایی و 3/7 درصد از منطقه ( 849/63 هکتار) در کلاس خطر بیابان‏زایی شدید قرار دارد. به‌طور کلی، دشت بسطاق با میانگین ارزش هندسی بیابان‏زایی 2/13 در کلاس خطر متوسط بیابان‏زایی قرار دارد که برای جلوگیری از توسعۀ بیابان‏زایی در این منطقه و کاهش اثرات مخرب آن، باید اقدامات مدیریتی مناسبی در دشت بسطاق اجرا شود.
 
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بیابان
دریافت: ۱۳۹۶/۲/۴ | پذیرش: ۱۳۹۶/۴/۲۸ | انتشار: ۱۳۹۶/۶/۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم های بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Desert Ecosystems Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb