دوره 5، شماره 11 - ( 6-1395 )                   جلد 5 شماره 11 صفحات 9-20 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:  

چرای دام یکی از عوامل مهم تأثیرگذار بر ساختار و پویایی اکوسیستم‌های مرتعی محسوب می‌شود. به همین دلیل، بررسی تأثیر چرا بر پوشش گیاهی لازم و ضروری است. در این پژوهش، از گروه‌های کارکردی پوشش گیاهی و مؤلفه‌های تنوع و غنای گونه‌ای به‌منظور پاسخ به چرای دام در شدت‌های مختلف چرایی استفاده شد. مطالعه در مراتع استپی ندوشن در استان یزد و به‌صورت ثبت درصد تاج‌پوشش گونه‌های گیاهی در سه شدت چرایی (سنگین، متوسط و سبک) صورت گرفت. نتایج این تحقیق نشان داد تیره‌های کاسنی و پروانه‌آساها، اثر معنی‌داری به شدت چرای دام نشان داده، ولی در مقابل تیرۀ گندمیان پاسخ معنی‌داری به شدت چری دام نشان ندادند. علاوه بر این، برخی گروه‌های کارکردی نظیر یک‌ساله‌ها، ژئوفیت‌ها، کاموفیت‌ها، بوته‌ای‌ها و پهن‌برگان علفی به‌طور معنی‌داری از چرای سبک به چرای سنگین کاهش پیدا کردند، درحالی‌که درصد تاج‌پوشش چند‌ساله‌ها، تروفیت‌ها و همی‌کریپتوفیت‌ها افزایش نشان دادند. نتایج دیگر این تحقیق نشان داد از سمت چرای سبک به چرای سنگین شاهد کاهش گیاهان کم‌شونده و افزایش گیاهان زیاد‌شونده هستیم. همچنین مؤلفه‌های تنوع و غنای گونه‌ای پاسخ معنی‌داری نسبت به چرای دام نشان ندادند. در نهایت، نتایج این پژوهش نشان داده است که گروه‌های کارکردی پوشش گیاهی تا حدود زیادی تحت تأثیر چرای دام قرار گرفته و در راستای گرادیان چرایی تغییر می‌کنند، بنابراین از صفاتی که بیشترین تغییر را در شدت‌های مختلف چرای دام در منطقۀ مورد مطالعه داشته‌اند، می‌توان به‌عنوان شاخصی برای مدیریت مناسب‌تر مراتع مناطق خشک استفاده کرد.

نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مرتعداری
دریافت: ۱۳۹۵/۲/۶ | پذیرش: ۱۳۹۵/۵/۲۳ | انتشار: ۱۳۹۵/۶/۲۸

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم های بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Desert Ecosystems Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb