دوره 6، شماره 15 - ( 6-1396 )                   جلد 6 شماره 15 صفحات 115-125 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:  
فرایند تبخیر و تعرق یک عنصر کلیدی در شبیه‌سازی هیدرولوژیکی تأمین آب، مدل‌های بارش‌ـ رواناب، محاسبات نفوذ و مدل‌های پیش‌بینی خشکسالی است. اخیراً معادلات بسیاری برای برآورد تبخیر و تعرق سالانه، ماهانه و روزانه در جهان به‌کار برده می‌شود. در این مطالعه، تبخیر وتعرق پتانسیل حوضۀ آبخیز طالقان توسط سه روش پریستلی‌ـ تیلور، پنمن‌ـ مانتیث و هارگریوز موجود در مدل SWAT تخمین زده شد. سپس تأثیر به‌کارگیری هریک از این روش‌ها بر شبیه‌سازی هیدرولوژیکی جریان خروجی حوزۀ آبخیز طالقان در دو دورۀ واسنجی (2003ـ۱۹۹۸) و اعتبارسنجی (2003ـ2005) با استفاده از آماره‌های ضریب تبیین (R2)، ریشۀ میانگین مربعات خطا (RMSE)، ضریب کارایی نش‌ـ ساتکلایف (NS) و شاخص اریبی (PBIAS) موردارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که حداکثر و حداقل مقادیر شبیه‌سازی‌شدۀ تبخیر و تعرق و درنتیجه، حداکثر و حداقل مقادیر دبی شبیه‌سازی‌شده به‌ترتیب مربوط به روش هارگریوز و روش پریستلی‌ـ‌تیلور بوده است. همچنین بررسی ضرایب ارزیابی نشان داد تفاوت چندانی بین سه روش وجود ندارد. نتیجۀ آنالیز واریانس یک‌طرفه نیز مؤید عدم اختلاف معنی‌دار در سطح اعتماد 99 درصد در میانگین دبی ماهانه بین سه روش مذکور است. سایر نتایج نشان داد در دورۀ اعتبارسنجی روش پنمن‌ـ مانتیث نتایج بهتری را نسبت‌به دو روش دیگر ارائه کرده است.
 
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: علوم و مهندسی آبخیزداری
دریافت: ۱۳۹۵/۱۲/۲۶ | پذیرش: ۱۳۹۶/۴/۳ | انتشار: ۱۳۹۶/۶/۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم های بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Desert Ecosystems Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb