دوره 4، شماره 9 - ( 12-1394 )                   جلد 4 شماره 9 صفحات 11-22 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:  

فرایند بیابان‌زایی همواره با تخریب پوشش گیاهی و منابع آب و خاک همراه بوده که میتواند در شرایط اقلیمی متفاوت به وقوع بپیوندد و شدت آن بستگی به ویژگی‌های طبیعی منطقه دارد. به‌دلیل افزایش تخریب پوشش گیاهی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین پیامدهای بیابان‌زایی، پایش تغییرات و ارزیابی روند آن جهت برنامه‌ریزی و مدیریت منابع ضروری است. بنابراین هدف از این پژوهش، تهیۀ نقشۀ پوشش گیاهی منطقۀ جنگلی نیمه‌خشک نواه کوه در سرپل‌ذهاب و بررسی نوع و روند تغییرات آن از طریق تصاویر چندزمانه MMS، TM، ETM+ و OLI، طی بازۀ زمانی 40 ساله (1975-2015) است. در این راستا از شاخص NDVI و روش طبقهبندی برای بارزسازی تصاویر و از تفاضل تصاویر و محاسبۀ سطح طبقات تغییر جهت بررسی نوع و روند تغییرات استفاده شد. نتایج حاکی از وجود بیشترین تغییرات افزایشی در کلاس تنک به معمولی (با مساحت 881/13 کیلومتر مربع) در دوره 1987-1984 و همچنین کلاس بدون پوشش به تنک (با مساحت 789/10 کیلومتر مربع) در دوره 1984-1975 است. درحالی‌که حداکثر تغییرات کاهشی در کلاس معمولی به بدون پوشش (با مساحت 944/6 کیلومتر مربع) در دورۀ 1998-1992 و کلاس معمولی به تنک (با مساحت 592/5 کیلومتر مربع) در دورۀ 1990-1987 نیز مشاهده شد. در مجموع نتایج پایش تغییرات بیانگر روند نزولی در پوشش گیاهی منطقه بوده که علت اصلی این تخریب را می‌توان به خشکیدگی درختان بلوط‌ در اثر آفت، تداوم خشکسالی‌ و جاده‌سازی نسبت داد.

نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: سنجش از دور و GIS
دریافت: ۱۳۹۴/۱۰/۷ | پذیرش: ۱۳۹۴/۱۱/۱۵ | انتشار: ۱۳۹۴/۱۲/۱۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم های بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Desert Ecosystems Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb