دوره 1، شماره 1 - ( 11-1391 )                   جلد 1 شماره 1 صفحات 31-38 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:  

اثر غلظت‌های مختلف محلول خشکی وشوری بر جوانه‌زنی دو گونۀ Agropyronelongatum و Agropyrondesertrum تحت آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی بررسی شد. برای اعمال تنش خشکی و شوری به‌ ترتیب، نه سطح پتانسیل اسمزی از مانیتول (تیمار شاهد، 2 بار، 4 بار، 6 بار، 8 بار، 10 بار، 12 بار، 14 بار و 16 بار) و هفت سطح شوری از NaCl (تیمار شاهد، 2 بار، 4 بار، 8 بار، 16 بار، 33 بار و 64 بار) با 3 تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که با افزایش تنش شوری و خشکی کلیه صفات جوانه‌زنی (طول ریشه‌چه، طول ساقه‌چه، درصد جوانه‌زنی، سرعت جوانه‌زنی، وزن ریشه‌چه و ساقه‌چه، بنیۀ بذر و ضریب آلومتری) کاهش می‌یابند. نتایج تجزیۀ واریانس تنش شوری نشان داد که گونۀ Agropyron desertrum با داشتن 100 درصد جوانه‌زنی، بیشترین درصد و همچنین با داشتن 09/6 سانتی‌متر بیشترین طول ریشه‌چه را در تیمار شاهد داشت. مقایسۀ میانگین داده‌ها در بین تیمارهای مورد آزمایش برای تنش خشکی نشان داد که گونۀ Agropyron elongatum با داشتن 53/4 سانتی‌متر ریشه‌چه و 506/4 سانتی‌متر ساقه‌چه، بیشترین طول ریشه‌چه و ساقه‌چه را در تیمار شاهد دارا بود. گونۀ Agropyron elongatum تا حداکثر غلظت شوری و خشکی مقاومت بیشتری از خود نشان داد. در نتیجه با توجه به نتایج کلی حاصل از این تحقیق می‌توان گفت در مرحلۀ جوانه‌زنی، از نظر مقاومت و تحمل به شرایط دشوار شوری و خشکی گونۀ Agropyron elongatum، گونۀ مقاوم‌تری نسبت به گونۀ Agropyrondesertrum می‌باشد.

نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: بیابان
دریافت: ۱۳۹۱/۳/۶ | پذیرش: ۱۳۹۱/۸/۱۵ | انتشار: ۱۳۹۱/۱۱/۱۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم های بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Desert Ecosystems Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb