دوره 4، شماره 8 - ( 9-1394 )                   جلد 4 شماره 8 صفحات 67-76 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:  

یکی از روش‌های بیولوژیکی تثبیت شن‌های روان و احیای اراضی بیابانی، نهال‌کاری در عرصه‌های لخت و بدون پوشش با گونه‌های مناسب و مقاوم به شرایط خشک است. ازجمله گیاهانی که بدین منظور مورد استفاده قرار می‌گیرد، گیاه آتریپلکس کانسنس (Atriplex canescens) است. با توجه به اینکه در مناطق خشک استقرار موفق گیاه شرط اول موفقیت احیای منطقه است و ازآنجاکه بستر کشت اولین محلی است که نهال جوان در عرصه طبیعی با آن مواجه می‌شود، در این پژوهش تأثیر فاکتورهای خاکی بر استقرار نهال آتریپلکس کانسنس در دو منطقۀ عمرانی از شهرستان گناباد و چاه‌گوجی در شهرستان مه‌ولات مورد بررسی قرار گرفت. داده‌های اندازه‌گیری‌شده از شاخص‌های گیاهی (قطر یقه، حجم تاش پوشش، تولید...) و خاکی (EC ،Ph، نیتروژن، کربن، بافت و...) در هر منطقه به‌وسیلۀ نرم‌افزار Minitab از طریق آزمون t دو نمونه‌ای مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج این پژوهش نشان داد پارامترهای خاک شامل افزایش درصد اشباع خاک، کاهش pH خاک و افزایش میزان کربن و نیتروژن بستر کشت کنتورفارو و EC پایین در بستر کشت حاصل از چاله پرشده از ماسه و نیز بافت ریزدانه در دو نوع کشت، باعث بهبود رشد آتریپلکس می‌شود.

نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۴/۶/۲۲ | پذیرش: ۱۳۹۴/۸/۱۵ | انتشار: ۱۳۹۴/۹/۳۰

Abstract [PDF 522 KB]  (3 دریافت)
ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Desert Ecosystem Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb