دوره 4، شماره 8 - ( 9-1394 )                   جلد 4 شماره 8 صفحات 67-76 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:  

یکی از روش‌های بیولوژیکی تثبیت شن‌های روان و احیای اراضی بیابانی، نهال‌کاری در عرصه‌های لخت و بدون پوشش با گونه‌های مناسب و مقاوم به شرایط خشک است. ازجمله گیاهانی که بدین منظور مورد استفاده قرار می‌گیرد، گیاه آتریپلکس کانسنس (Atriplex canescens) است. با توجه به اینکه در مناطق خشک استقرار موفق گیاه شرط اول موفقیت احیای منطقه است و ازآنجاکه بستر کشت اولین محلی است که نهال جوان در عرصه طبیعی با آن مواجه می‌شود، در این پژوهش تأثیر فاکتورهای خاکی بر استقرار نهال آتریپلکس کانسنس در دو منطقۀ عمرانی از شهرستان گناباد و چاه‌گوجی در شهرستان مه‌ولات مورد بررسی قرار گرفت. داده‌های اندازه‌گیری‌شده از شاخص‌های گیاهی (قطر یقه، حجم تاش پوشش، تولید...) و خاکی (EC ،Ph، نیتروژن، کربن، بافت و...) در هر منطقه به‌وسیلۀ نرم‌افزار Minitab از طریق آزمون t دو نمونه‌ای مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج این پژوهش نشان داد پارامترهای خاک شامل افزایش درصد اشباع خاک، کاهش pH خاک و افزایش میزان کربن و نیتروژن بستر کشت کنتورفارو و EC پایین در بستر کشت حاصل از چاله پرشده از ماسه و نیز بافت ریزدانه در دو نوع کشت، باعث بهبود رشد آتریپلکس می‌شود.

نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۴/۶/۲۲ | پذیرش: ۱۳۹۴/۸/۱۵ | انتشار: ۱۳۹۴/۹/۳۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مهندسی اکوسیستم های بیابان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Desert Ecosystems Engineering Journal

Designed & Developed by : Yektaweb